Yaşat Beni

Konuş diyeceğim susma diyeceğim biliyorum sen yalnızca susarsın sen susunca dönmeye korkuyor dünya tüm renkler bir anda donuyor adı konmamış çiçekler açıveriyor sol yanağında yorgun düşüyor rüzgar sen susarsan ben ölürüm ve kimsesiz kalır bu dünya susma sen sakın susma yaşat beni... susarsan karanlık eski bir hicrana döner yüzüm ve bedenim elli yerden delik deşik olur sen susma sen susma ki kökleri kurusun çelişkilerimin konuş özledim de toprağımda kaygılar yeşermeden ki yanılgılar silinsin reçetemden. sen susma sevgili ömrüm ilmik ilmik ellerinde kalbim uzak bir hüzünde kıvranır lakin martılar çığlık çığlığa hadi konuş benimle bak masallar ezberledim ardından yokluğunda, yokluğunla boğuştum eğer sen susarsan senaryosu yarıda kalır hayatımın ay karanlık çıkar geceye yıldızlar sönük… eğer sen susarsan ben ölürüm ne olursun yaşat beni bak, büyümemişsin hala resmin öyle diyor elini uzat bana olmazsa sesini ah küçülüyorum, büyük harflerin dilinde bir özledim ki seni şimdi susma içimde karanfiller ağustos gülüşlü içimde mor hüzün yazdan kalma Islak yakamozların alfabesinde dilsiz umutlar söndü buz tutunca duygular siyaha döndü beyaz gel gör ki; akşamlar erken çöktü üstüme biliyorum mayına vurmuş kendini patikalar anlamsızlık kadavrasının kıyısında körebe oynar çocuklar yollar yolunu şaşırır sana her gelişimde saçlarımın beyazlarında sonbahar başlıyor şimdi tüm yağmurlar mat üzerimde yeşil saçlı perilerde küsüyor bana ama bir sen kal bir sen gitme bir sen susma diyorum Kayıp bir sessizliğin kuyusunda yitirmek seni hem ağır hem yangın hem de talanıdır ömrümün en firar edilmez yerimden vurma beni beni bir başka iklime ve ikileme sürükleme. bir su damlası gibi gözlerimden kayıpta hayatımdan çıkıp da gitme sakın yazma adımı sileceğin bir günceye konuş konuş yoksa öleceğim YAŞAT BENİ