Dün Gece Bir Rüya Gördüm

mutluluktur yazılmak istenen ama insan hep kötü anlarını yazar mutluluklarını yazanlar çok azdır bu yalan dünyada... bende yazmak istiyorum mutluluklarımı hüzünleri atıp sadece mutlu anları yazmak istiyorum..ama mutlu olsamda yazamıyorum demek ki yalandan bir mutluluk yaşıyorum... şimdi kapım çalsa karşımda bir dost bir arkadaş ya da çok sevdiğim bir insan olsa... kahve yapsam sonra hüzünlerimi anlatsam ve alıp gitse benden bu hüzünleri... işte o zaman yazarım mutluluk hikayemi... dün gece bir rüya gördüm... bir melek geldi yanıma orman gözlerime baktı ağlama ben burdayım dedi... sildi gözyaşlarımı pamuktan elleriyle... mutlulukları anlattı bana bulaşsın diye saçlarıma dokundu hüzünlerimi kalbimden alıp götürdü.. sonra hiç duymadığım masallar anlattı... hiç bilmediğim yerlere götürdü... ne hüzün vardı ne kötülük... sevdiklerimi yanıma getirdi onları ne kadar özlemişim oysa.. kalbime ellerini koydu tüm sevgisini bana verdi insanları daha çok seveyim diye sevgiyi daha iyi öğreteyim diye... ona dedim ki: sevgi öğretilmez... şöyle cevap verdi... evet öğretilmez hissettirilir tüm zerresine kadar ve sonra öğenilmiş olur... yolun uzun sevgiyi öğretebilidiğin herkes sana mutluluklar olarak geri dönecek dedi... ve gitti... uyandım meleler gibi bir gülümsemeyle... birisi gülüşlerimden öptü uyandım mutluluklara....