غزل شمارهٔ ۲۱۶
ع عراقی
0
Altın Yaprak
سهل گفتی به ترک جان گفتن
من بدیدم نمی توان گفتن
جان فرهاد خسته شیرین است
کی تواند به ترک جان گفتن
دوست می دارمت به بانگ بلند
تا کی آهسته و نهان گفتن
وصف حسن جمال خود خود گوی
حیف باشد به هر زبان گفتن
تا به حدی است تنگی دهنت
که نشاید سخن در آن گفتن
گر نبودی کمر میانت را
کی توانستمی نشان گفتن
ز آرزوی لبت عراقی را
شد مسلم حدیث جان گفتن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş