غزل شمارهٔ ۲۸۶
ع عراقی
0
Altın Yaprak
ای خوشتر از جان آخر کجایی
کی روی خوبت با ما نمایی
بی تو چنانم کز جان به جانم
هر سو دوانم آخر کجایی
بیمار خود را می پرس گه گه
پیوسته از ما مگزین جدایی
جانا چه باشد گر در همه عمر
گرد دل ما یک دم برآیی
تا کی ز غمزه دلها کنی خون
چند از کرشمه جان را ربایی
چون می بری دل باری نگه دار
بیچاره ای را چند آزمایی
دربند خویشم بنگر سوی من
باشد که یابم از خود رهایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş