غزل شمارهٔ ۳۰۳
ع عراقی
0
Altın Yaprak
درین ره گر به ترک خود بگویی
ببینی کان چه می جویی خود اویی
تو جانی و چنان دانی که جسمی
تو دریایی و پنداری که جویی
تویی در جمله عالم آشکارا
جهان آیینه توست و تو اویی
نمی دانم چو بحر بیکرانی
چرا پیوسته در بند سبویی
ز بی رنگی تو را چون نیست رنگی
از آن در آرزوی رنگ و بویی
به گرد خود برآ یک بار آخر
به گرد هر دو عالم چند پویی
مراد خود هم از خود بازیابی
عراقی گر به ترک خود بگویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş