'aydınlar'ımız

ahh 'aydınlar', 'aydınlar'ımız kralın saksısındaki çiçekler bir adım önde görüyorlar kendini yoksullardan 'bir adım önde' 'dört yol' ağzına geldiklerinde tabelasızdır dört yol, karanlık düşeni-kalkanı çok olur durduğu yerde durur yıllardır bilmem kaçıncı deneme… oyalamadır insanı umudu kırılan yoksullar çaresiz bir adım gidince geriye iki adıma çıkıyor farkları ve 'yoldan çıkanlar'a yeni bir yol bulurlar 'aydınlar'ımız (sırtı karanlığa dayalı) ve yoksullarımız, umutla bir daha bir adım atıyorlar ileriye vardıkları, durdukları yerdir ne ileride, ne geride anlayacağınız (kırılan umutlarını saymazsanız) ve dört yol ağzı karanlık tabelasız, ve bulanıktır hala … 'aydınlar'ımız, ahh 'aydınlar'ımız bir adım önde görmek yerine kendilerini ayırmasalar, ve yoksullarla omuz omuza engebeli yollara girseler elleri değse toprağa ve yürüseler karanlığın üstüne ahh bir yürüseler, yumuşak koltuklarını devirip.. aykırı yollara vursalar kendini ciğerleri açılır, işe gelir elleri aydınlığa çıkarır mutlak yolun biri ve yürüyüşün temposu artar pınar gibi akarlar görmeyenler, sesinden anlar … ahh 'aydınlar'ımız, ahh kara batak cahilleri bilmez misiniz, bilmez misiniz kumral buğday başaklarını ki sahibi olmayınca dibine bırakır tanesini 'açlık ordusu' değil pörtü-böcek beslenir