Bu Nasıl Dünya

bir dünya attılar önüme gülleri solmuş, büzülmüş dikenleri ok gibi kurumuş cayır cayır batıyor canıma 'alış' da 'alış' diyorlar bir dünya attılar önüme kara kazanlar kurulmuş peş peşe kırkını çıkarıyorlar ölenlerin kaşığı hızlı çekeni ancak doyurabiliyor karnını bir dünya attılar önüme küçücük, yoksul ve karanlık içinde bir lokma ekmeğe, bir bardak suya çelme takan takana düş te yerde kal, kim tutar elini bir dünya attılar önüme çileden çileye övünen kitapla devralan yılları eskiten dert bu nasıl bir dünya methiyeler dizer aşk okur gözüyle görmediğine bir dünya attılar önüme ya siyah ya beyaz siyahta yarasa, beyazda kefen var bilmez miyim seç dediler birini kırkın çıktığında nasılsa kemikten ayrılır etin bu nasıl bir dünya yarasa olup kan içmektense inatsa inat kefen giymeden uzanmak da var kuru toprağın koynuna bir dünya attılar önüme ben deli miyim ki sizin o küçücük karanlık dünyanızda, aptalca bir ömrü harcamaya