İki Yolcu

aynı zamanın ayrı yollarında yolunu yitirmiş iki yolcuyduk kendi ıssızlığımızın karasal ikliminde buluştuk/kaynaştık hıncahınç doluydu çıkınlarımız yorgunduk/açtık sevgiye sen ürkekliğini serdin sofraya gözyaşlarının (z)amansız çağıldayışında yüreğindeki korkularını koydun ben zehir yalnızlığımı paylaştık/sanal gülüşlerle aydınlatırken yüzümüzün gölgelerini şarkılarda aradık yitik yıllarımızı oyuncağını arayan küçük çocuklarca dağlarca/masumduk bahar (s)açtı çürümüş yanlarımız ve kışlar sınırdışı edildi şiirlerimizden anlaştık/iki yolcuyduk iki düş(üş) gezgini kendi düşlerimizde yo(ğ)rulduk