İskele Alabanda

kahrı sabaha taşınan gecelerde veremli ağır ezgi fıstıki makamda fa-diyez bir sevdaydı bizimkisi/söylendi yüreğimizde acem kılıcı bakışların izi ağzı kara günlerde çoğalttık içimizdeki çentikleri hercai yaz(gı)lar kavururken sürgünlerimizi bir ah kaldı topraklarımızdan çekilen göçerlerden ve ölü doğan bir bahar yaraladı kundağında düşlerimizi nasıl çekilir mevsimleri çürümüş bir sevda sırtımızda kanarken yalnızlık aşırı yolculuklarımız ayrılsın artık kesişen yollarımız/yol haritamızda iskele alabanda