شمارهٔ ۴۹

آزاد تر از بلبل باغست دل ما کبک قفس کنج فراغست دل ما صد گونه شراب از قدح دیده کشیده فارغ زصراحی و ایاغست دل ما بی مرغ کباب و می چون چشم کبوتر افروخته چون دیده ی زاغست دل ما آسوده زآب خضر و ساغر جمشید در روغن خود تازه دماغست دل ما تا مغز قلم سوخته در تجربه ی عشق بر سوختگان مرهم داغست دل ما آتش صفتانیم که در خانقه و دیر هر جا که نشینیم چراغست دل ما بندد گره نافه زلخت جگر خویش دریوزه کن لاله ی راغست دل ما از قهقهه ی کبک و دم و دلکش قمری در ساخته با بانگ کلاغست دل ما گردیده کباب از دم جانسوز فغانی در میکده بی لابه و لاغست دل ما