شمارهٔ ۲۷ - جواب خود گوید

ا امیرعلیشیر نوایی
0 Altın Yaprak
زهی به خار مژه صد هزار زار ترا اسیر دو گل عارض دو صد هزار ترا مباد جور خزان از بهار زیبایی چنین که تازه شد گلشن عذار ترا دلا ز ناله مکن دعوی شکیبایی چو دوست جلوه نماید چه اختیار ترا دوا به کلبه خمار جام گلرنگ است گهی چو غنچه کند محنت خمار ترا چو عمر میگذرد جام می ز دست منه که وارهاند از اندوه روزگار ترا مکش تو دامن اگر دامنت کشد خاری به خاک اهل وفا چون فتد گذار ترا مرو به باد خودی فانیا به وادی فقر که اندر او به چنین بار نیست بار ترا

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.