شمارهٔ ۹ - چه کنی سخنوری را؟
ف فنودی
0
Altın Yaprak
که برد زمن پیامی مه برج دلبری را
که به شکر حسن کمتر بنما ستمگری را
شه کشور نکویی شده ای به خوبرویی
چه شود اگر بپویی ره بنده پروری را
فلک از کمال حسنت بت من جمال گیرد
که به چرخ بنده کردی مه و مهر و مشتری را
به فریب چشم جادو همه عالمی ربودی
به تو داده سحر بابل همه فسونگری را
رخت آفتاب خواندم بسی اشتباه کردم
چه مناسبت به خوبی تو و مهر خاوری را
سر و زر خوش است روزی که به پای دوست ریزی
تو که خواجه بخل ورزی چه کنی توانگری را
عجب از جناب شوکت که ز بندگان نپرسد
ز شهان کجا گدایان ببرند داوری را
تو که شیخ نکته دانی تن فضل را روانی
ز غم فلک بجانی چه کنی سخنوری را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş