شمارهٔ ۴ - دشمن خانگی

این دیده تبه نموده کارم را آشفته نموده روز روزگارم را بدخواه منست و دشمن جانم چشم من و برده اعتبارم را این دشمن خانگیست می دانم بر باد فنا دهد غبارم را از نور بصر بسی خطر دارم نور است و به جان فکنده نارم را من کشته چشم یار غمازم خواهید از او به کینه ثارم را در رهگذری نظر به رخساری افکند و نمود سخت کارم را دل برد ز بر ربود هوش از سر زان صبر ربود و زین قرارم را گه خسته ی عشق مهوشی سازد این قلب رمیده ی فکارم را گه بسته ی زلف دلکشی دارد این خاطر مستمند زارم را بیند رخ خوب و دل دهد از کف گیرد ز من و دل اختیارم را