شمارهٔ ۱۷۶
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
دوش بی روی تو از دل خون ناب افشانده ایم
تا سحر بر جیب رسوایی گلاب افشانده ایم
ز آن جمال آگه نه ایم اما غبارآسا بسی
آفتاب و ماهش از طرف نقاب افشانده ایم
هر نگه کز گلستانی دامنی پرگل نکرد
شب خسک پنداشته در راه خواب افشانده ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş