شمارهٔ ۱۷۵
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
تا وداع شعله خود همچو اخگر کرده ایم
حله خاکشتر اندوه در بر کرده ایم
گوهر نظاره ای در دیده گم کردیم از آن
مردم چشم اندرین دریا شناور کرده ایم
چشمه سار دیده ما خوشگوار آبی نداشت
چند روزی شد کش از خون رشک کوثر کرده ایم
زخم ما را از جگر غم زیور ناسور بست
ورنه تحقیق سر و سامان خنجر کرده ایم
زود گوش دوستان از ناله ما ناله کرد
ما هنوز از نخل غم یک میوه نوبر کرده ایم
از تو چون نومید بنشینیم کاندر کوی تو
مشت خاکی را به صد امید بر سر کرده ایم
در شب هجران فصیحی می زند لاف حیات
ساده لوحی بین کزو این قصه باور کرده ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş