شمارهٔ ۲۱۶
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
سر و برگ من محزون نداری
غم آشفته حالان چون نداری
در آن کاکل که اقلیم جنونست
ز عقل آشفته تر مجنون نداری
از آن نرگس کش از ناز آفریدند
کدامین دیده کش پرخون نداری
فصیحی یار بی رحمست ورنه
کنار کیست کش جیحون نداری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş