شمارهٔ ۲۱۷
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
کوش تا سیراب از بحر تماشا نگذری
همچو موج هرزه گرد از روی دریا نگذری
گر ز گمراهی رهت بر شهر درمان اوفتد
تا توانی بر شبستان مسیحا نگذری
لخت لختم تشنه دیدار تست ای برق غم
چون به کوی ما رسی بر جان تنها نگذری
نکهتی ام بار کنعان بسته از مصر ای صبا
عصمت من پاس داری بر زلیخا نگذری
از دیار زخم ما ای مرهم آسودگی
گر همه الماس باشی بی محابا نگذری
ای کبوتر هر کجا بر خاک افتد نامه ام
کوی یار ماست آن زنهار از آنجا نگذری
بر فصیحی بال خواهش بی محابا می زنی
بی ادب پروانه ای بر محفل ما نگذری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş