شمارهٔ ۴۶
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
آن می که دلش به صد تمنا می خورد
در میکده نی صاف از آن ماند نه درد
آن حسن که دل ز دست مجنون می برد
سوگند به جان غم که با مجنون مرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş