شمارهٔ ۱۰۱
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
رخش کین تاخته بر عاشق دلباخته یار
شهسواری ست که دل صید کند گاه شکار
نیست در بادیه عشق مرا داوریی
بارم افتاده به گل دست من و دامن یار
نکنم ناله ز دستت نکشم آه ز دل
که خورد هر نفسم تیر تو در سینه زار
بار هجران نکشیدی و نمی دانی چیست
بتر از مرگ بود بار جدایی صد بار
بر سر تربت خاقان گذری چون پس مرگ
گوش کن تا شنوی زاریش از لوح مزار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş