شمارهٔ ۱۲۶
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
غم عالم نهادم بر دل تنگ
زدم این شیشه را یک باره بر سنگ
دلم تنگ است و می ترسم غم تو
نگیرد جای در غمخانه تنگ
روانم از پیش منزل به منزل
گریزان او ز من فرسنگ فرسنگ
سر تسلیم بر پایش نهادم
ندانم بر صلح است یا جنگ
پی جان آمدی جانا چه خواهی
چو دل بردی به صد افسون و نیرنگ
اگر خواهی نوازی چنگ اینک
قد خم گشته ای داریم چون چنگ
به تاب از چین زلفت نافه چین
به رشک از نقش رویت نقش ارژنگ
فغانی داشت دل دوشینه یا رب
شنیدی ناله مرغ شب آهنگ
به کویت پای تا خاقان نهاده
گذشته از سر دیهیم و اورنگ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş