شمارهٔ ۱۴۴
ف فتحعلیشاه
0
Altın Yaprak
هجران تو سوخت بس که جانم
هر دم ز دو دیده خون فشانم
حال دل من ز من چه پرسی
دل در بر توست من چه دانم
آخر ز تو دلستان من زار
کام دل خویشتن ستانم
درد غم عشقت ای دل افروز
آمیخت به مغز استخوانم
پا بر سر من گذار یک بار
عمری ست که خاک آستانم
خاقان ز غم مه زمینی
بگذشت فغان ز آسمانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş