شمارهٔ ۱۶۸
ف فتحعلیشاه
0
Altın Yaprak
دل اسیر کمند پرفن تو
سر من پایمال توسن تو
حسرت خنجری دگر دارم
دست من روز حشر و دامن تو
نیست ای مرغ پر شکسته دل
جز سر کوی او نشیمن تو
کرده ایمان عالمی غارت
داد از چشم مست پرفن تو
بنشین جان من که می میرم
می روی خون من به گردن تو
ای دل این ناله تا به کی که بود
عالمی در فغان ز شیون تو
همچو خاقان هزار می گردند
خوشه چینان گرد خرمن تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş