شمارهٔ ۲۰۲
ف فتحعلیشاه
0
Altın Yaprak
بکن هر چه ای بی وفا می کنی
وفا می کنی یا جفا می کنی
همین می کنی یاد بیگانگان
کجا یاد یک آشنا می کنی
ز درد تو بی درد مردم بیا
چو درد دل من دوا می کنی
به قید تو خوش تر رهایی مرا
چرا از کمندت می کنی
بگو باد یا رب فدایت سرم
مرا گر زیاری دعا می کنی
دهی مشک چین و ختن را به باد
چو آن زلف پیچیده وا می کنی
بگو آن چه خواهی تو خاقان ز یار
ز دلدار تا کی حیا می کنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş