شمارهٔ ۷۱
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
ز خورشید فلک دل می رباید
مه من گر ز برقع رخ نماید
مگر آهن ربا شد چشم مستت
که از آهن دلان دل می رباید
نسیم زلف تو عنبرفشان است
شمیم کاکلت جان می فزاید
چو خاکستر کز او آینه پاک است
غبار مقدمت غم می زداید
در اقبال بر رویم شود باز
چو آن مه پیکرم از در درآید
دهد بر یاد خاقان نافه چین
گره چون از خم کاکل گشاید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş