شمارهٔ ۷۳
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
خوش آن زمان که ز بزمش رقیب را راند
مرا به رغم رقیبان به بزم خود خواند
ز صحبت همه کس چون تهی کند پهلو
مرا ز لطف به پهلوی خویش بنشاند
دهد ز کنج لبش بوسه ای و در عوضش
چه نعمتی است که جان عزیز بستاند
مده به دلبر نامهربان تو هرگز دل
اگر دهی به بتی ده که قدر آن داند
مثال روی تو در آدمی نمی بینم
مگر پری به تو ای نازنین پسر ماند
به غیر کینه نبیند ز نیکوان ثمری
کسی که تخم محبت به سینه افشاند
دل شکسته خاقان به بند بدخویی ست
کجاست ماه وشی کش ز قید برهاند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş