شمارهٔ ۷۴
ف فتحعلیشاه
0
Altın Yaprak
مرا به قهر نکشت و ز لطف می راند
به رغم دشمنم امروز دوست می خواند
چه لذت است خضر را ز چشمه حیوان
کسی که کشته تیغ تو گشت می داند
نه آدمی نه ملک هیچ کس شبیه تو نیست
که در مثال بگویم به یار می ماند
سپهر مرتبه ای تو که چرخ را شب و روز
به کام خویش چو توسن به راه می راند
تفاوتی نکند گر برند خاقان را
به دیر یا به حرم هر دو یار می خواند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş