شمارهٔ ۸
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
شیشه دل را شکستی از جفا
جور و کین نامیده ای مهر و وفا
زهر هجرانت چشیدم ای صنم
بار مهجوری کشیدم بار ها
از جفاکاری چه کم گردد دمی
خسته ات را بر سر بالین بیا
زآن لب نوشین ببخشا بوسه ای
درد بی درمان دل را کن دوا
دامن وصلش اگر خاقان به دست
آیدت دیگر مکن از کف رها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş