شمارهٔ ۹۰

دیدم امروز دلبری به شکار خوش ادا و قشنگ و خوش رفتار به یکی عشوه ساخت کار مرا برد از دل توان و صبر و قرار کس ندیده است این چنین سروی نازنین و لطیف و گل رخسار ساحر و دردمند و شعبده باز حیله ساز و فسون گر و عیار همچو یوسف دوان دوان می رفت از پی مشتری به هر بازار کفر زلفش گرفته عالم را بسته هر زاهدی از او زنار از حریفی ظریف پرسیدم می توان با وی آمدن به کنار گفت با زور این میسر نیست می شود رام با زر و دینار گفتمش هیچ نقد با من نیست نقد جانی ست می کنم ایثار دل خاقان گرفته ای مشکن جان من جان من نگاهش دار کامران گر کنی تو ناکامی شوی از عمر خویش برخوردار