Kara Olsun Yine Rengimiz

Kara ömre bir ak çalalım bayım, Ruhunuz yine titremekte, Gözleriniz, soluk almak istercesine atmakta Kızardınız bayım, iki kelimeyi beş hayata mahpus ettiniz Yine yaz mevsimini, karanlığa mahkum ettiniz… Hiçbir geceden gitmiyoruz bayım Kalıyoruz, ruhumuzu ayrılıkla inletiyoruz Ezan seslerinin ardından oturup ayrılığımıza mersiyeler yakıyoruz. Susun bayım, ayrılık sancıyor… Saplansın midenize modernizmin bıçakları bayım Tam işte ordan devasız yerden nefessiz kalalım Hadi bayım uzatmayın daha tarladaki kargaları kovacağız Susun bayım, leş kargaları uğulduyor… Dokuz aylık ömrümüze bir kılıf biçelim Kara olsun yine rengimiz Tabutumuzda kara kargaları besleriz Susalım bayım, ölüm çalıyor Ayrılalım bayım, ayrılık çalıyor Geriye dönülmüyor!...