شمارهٔ ۱۹۴

یا بمن خود را ازین بیگانه تر بایست داشت یا مرا با خویش یکرنگانه تر بایست داشت من که جستم دانه ریزی ها چه تأثیرم کند صید را در دام غمخوارانه تر بایست داشت عقل غارت کرده تر چندان که لطف آماده تر پاره ای دیوانه را دیوانه تر بایست داشت پنجة بی طاقتی برتافت آخر زور صبر اندکی این خانه را ویرانه تر بایست داشت بر تو دست این دشمنان از دوستی ها یافتند خویش را زین محرمان بیگانه تر بایست داشت خواستی از روی معنی جا کنی در طبع من پاس این صورت ترا رندانه تر بایست داشت یا ترا یک پیرهن یارانه تر بایست بود یا مرا یک پرده بی تابانه تر بایست داشت خویش داری ها عجب مردانه صیدم کرده بود حیف صیدی این چنین مردانه تر بایست داشت شعله را سوز از پر پروانه افزون تر خوشست شمع را فیاض ازین پروانه تر بایست داشت