شمارهٔ ۲۶۰

به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد نرنجد نوبهار از ما خزان جای دگر دارد عجب دامی به بال از ذوق پرواز قفس دارم وگرنه می تواند دل ز گلشن کام بردارد پیام شوق ادا کردن نباشد کار هر خامی به شمع خود دل از پروانه مرغ نامه بردارد نداری گوش ذوق نغمة این گفتگو ورنه ز کوی یار هر بادی که می آید خبر دارد به بی پا و سران می ماند این گردون نمی دانم درین بیهوده گردیدن به فکر ما چه سر دارد چراغ مه ندارد منتی بر کلبه ام هرگز که با یاد تو شام حسرتم فیض سحر دارد کمان ناله از زه وامکن از ضعف دل فیاض چو تیر آه عاشق نارسا باشد اثر دارد