شمارهٔ ۲۹۴
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
مشاطه چو آرایش آن زلف علم کرد
آن خم که در آن بود دلم باز به خم کرد
هر تار سر زلف تو ماوای دلی بود
مشاطه برین سلسله بسیار ستم کرد
قربانی مژگان تو گردم که به یک تاز
تسخیر جهان بی مدد تیغ و علم کرد
تا لذت تیغ تو چشیدست دلم را
رحمست بر آن صید که از دام تو رم کرد
نازی که نگاه تو به فیاض حزین داشت
یارب چه گنه دید که بی واسطه کم کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş