شمارهٔ ۴۰۱
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
شبم در کلبة دل ماهتاب از یاد ماهی بود
تمنای دو چشمم توتیای خاک راهی بود
نبود آن قوتم از ناتوانی های دل ورنه
خرابی دو عالم از دلم در بند آهی بود
خوشا عهدی که با من هر جفا کان تندخو می کرد
جفای دیگر از بهر تلافی عذرخواهی بود
سیه بود ارچه روزم عمرها از هجر رخساری
ولی چشمم سفید از حسرت زلف سیاهی بود
خرابی یافت راهی در دلم چون ملک بی صاحب
خوشا عهدی که در ملک دلم غم پادشاهی بود
چو از بتخانه سوی کعبه برگشتم یقینم شد
که تا سر منزل جانان از اینجا نیز راهی بود
خرابم گرچه فیاض از نگاهی کرد آن بدخو
ولی تعمیر این ویرانه هم کار نگاهی بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş