شمارهٔ ۴۵۹

گم شدم از عالم اما گم نشد نامم هنوز گشت معلومم که با این پختگی خامم هنوز توبه از میخوارگی کردم ولی از یاد می می زند تبخالة حسرت لب جامم هنوز یک نگه کردی و در بی تابیم عمری گذشت می رمد از سایة من صبر و آرامم هنوز خاک هم گردیدم و از خجلت شمشیر تو آب آید بر دهان چون می بری نامم هنوز عمرها شد کز چمن در بند صیادم ولی چشم بر گلزار دارد حلقة دامم هنوز از می خواهش کشیدم دست و لب صد ره به آب تلخی این باده باقی هست در کامم هنوز همتم بر عرش شهباز تجرد می زند با چنین آزادگی در بند ایامم هنوز تا ابد هم ابروانش ناز بر من می کند زهر چشمش می دهد تلخی بادامم هنوز گرچه از بالای خود چندین گره دزدیده ام جامة دنیا نمی افتد به اندامم هنوز پیر گشتم لیک سودای جوانی در سرست خنده ها بر صبح دارد گریة شامم هنوز گرچه می داند که فیاض نصیحت نشنوم از نصیحت می کشد زاهد به ابرامم هنوز