شمارهٔ ۴۵۸
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
فانوس شمع کشتة دل شو نهان بسوز
خاموش چون شرار دل سنگ جان بسوز
تا سایة غرور نیفتد ترا به سر
بال هما به مجمرة آشیان بسوز
پایی سبک رکاب کن از خاک جان برآر
بنمای یک کرشمه و هفت آسمان بسوز
پرتو ز شمع مهر نیفتد بخاک ما
بر کشتگان خویش گذر کن روان بسوز
بر هم زن از غبار عدم عرصة وجود
آتش برآر از دل و هر دو جهان بسوز
شب ها که در سراغ خودی در خیال ها
از من نشان خویش بگیر و نشان بسوز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş