شمارهٔ ۴۹۳

شد عمر صرف کار و نکردیم هیچ حظ خوش رفت روزگار و نکردیم هیچ حظ باد مراد آفت ما شد درین محیط رفتیم بر کنار و نکردیک هیچ حظ جستیم بهر سوختن از عشق یک شرار دوزخ شد این شرار و نکردیم هیچ حظ حظی است اضطراب نوید قدوم یار غافل رسید یار و نکردیم هیچ حظ گفتیم در بهار توان داد عیش داد کردیم صد بهار و نکردیم هیچ حظ بی رونقی بود مزة کار و بار عشق رونق گرفت کار و نکردیم هیچ حظ گفتیم نخل عمر مگر بار نو دهد دردا که ریخت بار و نکردیم هیچ حظ عشقست و ناامیدی و صد عیش جاودان گشتیم امیدوار و نکردیم هیچ حظ امشب که بود حرف تو فیاض در میان طی شد سخن هزار و نکردیم هیچ حظ