شمارهٔ ۵۵۱

غلط کردم دلت را با ترحم آشنا کردم ستم کردم به ناکامی به محرومی جفا کردم هزاران شیوه در جور و جفا درج است خوبی را چه بد کردم ترا با خویش سرگرم وفا کردم نگه نا کردنش فرصت به دستم داده بود امشب تغافل گوش تا می کرد عرض مدعا کردم سخن کوتاهیی می کرد در تقریر مطلب ها شکستم ناله را در سینه صد مطلب ادا کردم شبم در گریة بی طاقتی صد بار در خاطر گذشت از پیش من نفرین کنان و من دعا کردم به کام شوق بیطاقت نهادم سر به پای او نمی دانم چه ها کرد اضطراب و من چه ها کردم فشاندم دامن آهی به شمع خلوتم امشب به ذوق بیکسی ها سایه را از خود جدا کردم سبک تر گشتم از خود هر قدر افتاده تر گشتم درین افتادگی ها سیر معراج فنا کردم به معراج فنا آن همتم رو داده بود امشب که عنقا صد رهم افتاد در دام و رها کردم کلید خلد می بوسد سر انگشت نیازم را نمی دانم گره از ابروی ناز که وا کردم خضر آب بقا گوید مسیحا از هوا جوید چرا فیاض دردش را به درمان مبتلا کردم