شمارهٔ ۵۶۹

نه بهر آنکه عالم بر دلم تنگست می نالم ولی بی ناله بودن در قفس ننگست می نالم گمان رحم اگر می داشتی کی ناله می کردم دلم جمع است می دانم دلش سنگست می نالم نه قانونی است در سوزم نه آهنگی است در سازم دلم با ناله خوش دارد هر آهنگست می نالم کمان تیر آه نارسا زور دگر دارد نفس را دستگاه ناله تا تنگست مینالم در این پیرانه سر منعم چه حاصل کردن از ناله مرا تا قامت خم دید چون چنگ است می نالم مرا با تو اگر وصلست اگر هجرست می سوزم ترا با من اگر صلح است اگر جنگ است می نالم گهی چون بحر در جوشم گهی چون کوه خاموشم ولی فیاض مدهوشم به هر رنگست می نالم