شمارهٔ ۷۰۴
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
دارم دلی به مهر بتان عهد بسته ای
چون رنگ عاشقان به نگاهی شکسته ای
از خود طمع بریده تر از رنگ رفته ای
دندان به خون فشرده تر از زخم بسته ای
افتاده ای ز گریه چو زخم فسرده ای
وامانده ای ز ناله چو تار گسسته ای
جانی به لب چو شمع سحرگه رسیده ای
عمری چو برق جسته ز خود دست شسته ای
چون طفل غنچه خون ز لب دل مکیده ای
چون داغ لاله بر سر آتش نشسته ای
مجنونی از قلمرو عادت رمیده ای
دیوانه ای طلسم تکلف شکسته ای
از لاله زار حسرت جاوید غنچه ای
وز گلستان گلبن امید دسته ای
تاراج کرده تر ز حصار گرفته ای
بر باد رفته تر ز طلسم شکسته ای
خوش بی تکلف از سر عالم گذشته ای
آسوده ای ز بیم و ز امید رسته ای
پیداست تا چه خیزد از جان رفته ای
معلوم تا چه آید از جسم خسته ای
فیاض و دیده ای ز غم هجر گلرخان
دامن به خون فشانده چو زخم نبسته ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş