شمارهٔ ۷۰۵
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
سخت بی مهر و جفا پیشه و پر فن شده ای
جان من خوب به کام دل دشمن شده ای
نیستم داغ که بیگانه شدی با من لیک
داغ ازینم که فرمودة دشمن شده ای
چون طلا دست فشار دم گرمم بودی
که دمید این نفس سرد که آهن شده ای
لب پر از خندة گل چهره پر از لالة رنگ
دگر از بهر تماشای که گلشن شده ای
آتش خانة من بودی و کافیت نبود
برق هر جا که یکی سوخته خرمن شده ای
جرم من چیست گرم آتش سوداست بلند
که برین شعله تو عمریست که دامن شده ای
نرود یاد توام یک نفس از پیش نظر
من نیم بی تو دمی گرچه تو بی من شده ای
این زمان تیره شود خاطرت از من چه عجب
که ز خاکسترم ای آینه روشن شده ای
یار چون با تو ندارد سر یاری فیاض
تو چه در دعوی مهرش رگ گردن شده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş