İçin

Uyandın yine hep yaptığın gibi, tekrarlamak için zamanı Karıştın yine yokluğa olmak için Dokunabilmek sonsuzluğa, içindeki sonda Sorunlarla karışmak ve onlar ile var olmak için Benden öte benden içe bir ben var, senin için Saklanmıyor o hep vardı benimle, senin için Islandın yine yağmurda, takıldın hayatın düşlerine İnsandın kendi cennetinde başkaları için Bitmek için başladın, ölmek için doğdun. Varmak, ona kavuşmak için çıktın yola Karanlık sokakta ışığı fark etmek için görüyorsun herşeyi Hiçbirşeyi yadırgıyorsun topraktan, boşlukta olduğun için Bir para attın havaya, düşene kadar yaşayacaksın, yazı ya da tura, başkaları için Bir katilsin, mutluluğu öldürdün Bir çocuksun oyuncaklarına kavuşmak için Sen bir parça ben bir parça biz. Toprakta yağmur birikintileri var. Onların içinde bulutlar. O bulutların içinde kuşlar. O kuşların kanatlarında hayat. O hayatların birinde sen birinde ben. Gerçekler artık kağıt üstünde can çekişen çizgiler. Bütün çığlıklar sessizliklerle dost olmuş. Elini tuttuğun ben değilim. Bana benzeyen yalanlarım. Gerçekte yalan biraz ben biraz sen.