Bütün Mevsimlerde Şiirin Yağıyor Üzerime

ağustos erken geldi bu sene bahara uğramadan meyvesini verdi incir ağaçları dalları yorgun düşüyor yaprağından güneş damlacıkları günlerden şiir ayazı çıkarıp yeşili giymiş yüreğin kurak bozkırları kırlangıç erken kondu bu sene düşürdü dalından bir bir baykuşları yokluk biçilmiş çoktan tutunuyor mahsule toprağın doğum sancıları günlerden şiir kalemle sürülmüş yüreğin sulak tarlaları türkü erken alev aldı bu sene kopardı bilekten soğuk paslı prangaları emek büyüdü ninnide terle sulandı emzikte gül goncaları günlerden şiir çamura bulanmış ülkemin umut eken çocukları gece erken yağdı bu sene karanlık sildi çizdiğim bütün haritaları çiy damladı yeşile -sel sandık- düşürdük dile zamansız ağıtları derken sabahı müjdeledi bir çocuğun uyanışları ben geldim bir kalem bir kağıt çiz şimdi bütün aydınlıkları...