Babama

Babama şiir yazamadım hiç ben sanırım yazsaydım hoşuna giderdi açıkça söylemese bile bilirdim bizi uyuttuktan sonra her gece gençliğinde defterine özenerek yazdığı seçme şiirleri okurdu gizlice. Aklınca sert adamdı babam belli etmek istemezdi duygusallığını sertliği yara alırdı şiiri sevdiği anlaşılırsa... Babam hiç masal anlatmadı bana çocukluğumda oturup baş ucumda yatağıma ben otuz yedi derece ateşler içinde yatarken bile... Oysa onu görmüştüm yalan değil, düş değil Andersen masallarını ezberlemeye çalışırken gizlice. Hiç öpmedi babam beni otoritesi sarsılmasın diyeydi sanırım öyle sandım ya da yıllar boyunca utanırmış meğer çocuğunu öpmeye bunu anlayabildim anca gizlice beni öptüğünde. iki uykumun arasında bir gece yarısı, herkes yatınca.. Hiç balığa götürmedi babam beni çünkü kendisinin babası da balığa götürmemişti kendisini... Demek ki babasıyla balığa gitmeyen çocuklar çocuklarını balığa götüremiyorlar baba olunca. Babam beni izlemeye gelmemişti ilk diplomamın dağıtımında benim de rol aldığım yıl sonu müsameresine... duyar gibi olmuştum anneme fısıldadığını tek bilet al git sen bizim gibilerin müsamere nesine...