شمارهٔ ۸۹

ز گردش فلک واژگون کژ رفتار نه وصل یار میسر شود نه صبر و قرار شدم ز هجر تو رنجور هیچ کس نبود که پرسد از من بیمار چونی ای بیمار مراست کار شب و روز ناله و افغان گهی ز جور سپهر و گهی ز دست نگار ندیده یک نظر از دیده ام شدی غایب خدا کند که به راهی ببینمت یکبار شراب آن لب میگون نمود مدهوشم چه مستی است که دیگر نمی شوم هشیار دلا مراد تو از صبر می شود حاصل به صبر کام توان ساخت حاصل از دلدار ز من بریدی و الفت به غیر من بستی مکن مکن که پشیمان شوی در آخر کار وصال یار میسر نمی شود خاقان مگر به صبر فراوان و گریه بسیار