Bir Şiirin Resmini Yapmak...

El yordamıyla da olsa,mutluluğun resmini yapacaktı Önce bir tüp dolusu özgürlük mavisi sıktı tuale Sonra huzur yeşili Ardından,bolca umut pembesi. İlla hüzün olacaksa hayatta, Çok az olmalıydı gözyaşı grisi Çok az da hazan sisi... Gözü siyaha takıldı Siyaha yer yoktu bu resimde Siyahı ateş kırmızısının içine attı, Yandı siyahlar.. Ve bayrağının alını tuale sürdü. Toprak bereketti,emekti,umuttu Bolca kahverengi koydu aşağılara Güneşi sever diye toprak, Bol bol güneş sarısı sıktı kucağına. Papatya yaprakları yağdırır gibi, Beyazları serpti her rengin üzerine. Ardından,ilham versin diye şiir yazan kalemlere, Bir köşeyi gün batımının her tonuyla boyadı Her renkte ayrı bir anlam buldu, Her rengi sevgiyle ekledi önündeki tabloya... Karanlıktan korkardı, Bir tek,siyahı kullanmadı... Her güzel duygu,ayrı bir köşede gülümsüyordu 'Bunlar karışınca,mutluluğun resmi olacak' dedi umutla... En kocaman fırçasıyla başladı renkleri karıştırmaya... Karıştırdıkça somurttu renkler, Koyulaşmaya başladı... Tüm renklerin elele tutuşunca, Siyahı oluşturduğunu bir an unutmuştu... Mutluluğun rengini ararken, Yine simsiyahı bulmuştu...