Bu Şehrin Akşamları...

Bir başka çöker hüzün bu şehre akşamları Gün susar,güneş susar,saatler susar Belki yakalar diye kanatlanmış zamanı Hayat koşar,saat koşar,takvimler koşar... Ve sen, Hep yalnızsındır gurbet akşamlarında Penceren ışıksızdır, bacan dumansız Umudu kovalar durursun da umutla, Umutlar mekansızdır, mekanlar ıssız... Ne şiirler yazdırır bu garip akşamlar Mumla ararsın bir insan kokusu. Sonra kendi sesini unutmaya başlarsın. Sen küçülürsün, Yalnızlığın büyür de büyür... Aslında farkı yok bu akşamların Bakan gözleri yalnızlık perdelemişse Nerede olursan ol Akşam da hüzünlüdür, Şafak da.... Doğrusu, ne şair olmak ister, Ne şiir yazmak gönül. Gönül kalabalıkların yalnızı, Yılların yorgunudur... Akşamlar bahane Gönül,kimsesiz akşamların En yıllanmış dostudur.....