Bir Başka Adam

Bir başka adamdır artık ellerin Nereye konacağını bilmeyen Dişlerin bir başka sıkılmıştır zamana Yolları katlayıp koymuşsundur arka cebine Ve sürgün gitmişsindir artık kendi kentine Bir başka adamdır artık ellerin Saçlarındaki gümüşlere dokunurken Ve hoyratlaşırken İçinde kav, dilinde lav taşırken Zaman akacaktır yine kendi seyrinde Aynalar küfreder gibi bakarken yüzüne Dudaklarında bahardan kalma bayat ıslık Islak kaldırımların serinliğine yaslayacaksındır alnını Gittikçe derinleşecektir çizgilerin Bağbozumu başlayacaktır içinde Dışında nesteren boy verse de Sen içine ama hep içine müstemleke Bir başka adamdır artık dudakların Gözlerinde teker teker yiterken afacanlıkların Uçar adım geçtiğin yollara saplanacaktır topukların Ellerin ceplerinde, gözlerin yerde Kendi şehrine sürgün Kendi gülüşüne küs Kendi kederine boğulmuş Bir başka adam! Ve bir başka kadındır artık Uzaklarda çırılçıplak bıraktığın o kadın