Ömür İhanettir

Gün olur sırılsıklam dökersin alnını Bıkkın ve feryada daldırılmış bir mendil gibi Ötelersin uzaklara Yutkunmak zor, konuşmak imkânsız Harf harf yağar buhran, gece sonsuz bilmece Kaçamazsın! Kendi havlincedir artık ölüm dediğin keşmekeş Bitmiştir uzun metraj soytarılık İyiye dair her şey silinmiştir ve inmiştir perde Sonuç bu kadar boktandır, şaşkınlık garip Teslim olmanın değil, esir alınmanın yankısıdır bu "sevmek bir ömür sürer, sevişmek bir dakika" işte o son dakika elinde patlamıştır, y(h)üzün ne garip! Sövüp sayarsın tepeden tırnağa İç duvarına çarpar tümceler Bir alın dağılır kapı aralığından Bir göz iner boylu boyunca Tetik düşer - hiçbir halk kardeş değildir ve savaşlar bir sevişmenin yan sanayisidir- öyleyse savaş benimle! sevişmeye çeyrek kala indireceğim tetiği doğurmadığım şiirleri serpeceğim lâ dan elimde patlayan bir düşe düşeceğim /ömür ihanettir! O zaman hoş geldin ölüm UÇURTMAYI DA VURSUNLAR.