Sesleniş

Şimdi nereye sürsem ayağımı Leşimi sürükleyip oraya atıyorum günahımı Öyle ölü bakıyorum yüzlere ve öyle esir Korkuyu vurup alnımın ortasına Küsüyorum aynalara, aynalar yok ki! Sustu diyorlar Pavarotti ve bitti votka Bitli kızların saçlarından aralanıyorum hayata Bir kenti vurduğumu düşünüyorum göğsümdeki karanfille Biraz kan kokuyor, çokça barut ve yeni bir hayat Sarı akıyor dallardan yağmur yağmur ve cemreler uykuda / oysa mümkündü ısınmak birbirimizin ay ışığında ki mümkündü tok kalmak aynı açlıkla / Gidilecek bir yer olmalı diyor içim ve kalıyorum Korkuyorum yeni yollardan, ellerim ağır Hangi göze baksam ateş kusuyor yüzüme Sözler nicedir ağıt olmuş dilime Çoğalırken caddeler azalıyorum! Kaybettiğim üçüncü akşamın buğusuna Çiziyorum gözlerini Parmak uçlarımla denizler çiziyorum Tenini okşar gibi dokunuyorum kağıda Sana tutunur gibi tutunuyorum Seni öper gibi sana tapar gibi Sana sırnaşır gibi sırnaşıyorum satırlara /Oysa mümkündü seninle ölümcül bir yaşam düşlemek Ki her sevişmemizde dirilen yanlarımıza inat ölmek/ Eyy yara, ey kıymetli piraye Böyle sızladıkça sen solumda Diş susar elbet dil yenik Ve ben her gün batımında seni alırım koynuma. FİLİZ KILINÇ