Söz / De

Sözde bitimsiz yeşil bir mozaikti gül bahçen Lehçeleri silen bir göz ve silik bir söz Ellerimle tarumar ettiğim bir aşk Dilimle inşa ettiğim ayrılık Sanrısal bir sağırlıktı /Nasıl yakışıyorsa bıçak ekmeğe, işte öyle ciğerime İşte öyle en derinlerime gizleyerek adını Ürkek martılar doğuruyordum şafağa Büyüsünü kaybeden meczup oluyordun eteğimde Söz/de, çoğalt beni / Nefesinle ırzına geçtiğin kulak mememi bağışlıyorum Firijit olduğum yalan! Ve hâlâ hoşlanmıyorum kadınlardan Ki hâlâ içim dışım sen Hatırlıyorum bir yerlerden Koyu bir gölge, koyu bir isyan, koyu bir revan Hâlâ hiç özlüyor, hiç seviyorum. /Sözde bitimsiz yeşil bir mozaikti gül bahçen Hep ömrümle öldürdüğün sesime inat Yaralarımdan sağaldım Sakat bir aşkı öz canımla sağalttım Yetmesi de mümkündü o acı kalabalığın Ve mümkündü aşka yakışan gözlerine ömrüm Söz/de, unut beni / Bir baştan bir başa lale kokan kentler de vardı Ki iğde en çok sana yakışırdı, biliyordum Gel diyordun Çık gel diyordun SEVİŞMEK İÇİN DEĞİL! SEVMEK İÇİN BİR BAHARI Gel diyordun, kalıyordum! Kalıyordum, solumdaki sakat aşka sığınıp Ömrüme son bir resim çiziyordum Sapsarı akıyordu yalnızlık yatağımdan Sapsarı dökülüyordum yastığıma Hazan hazan hazan Yok ki bu oyunu bozan! Sözde bitimsiz yeşil bir mozaikti gül bahçen Bülbüle figan düştü silinirken mengü İzlerimi kaybeden yitik zaman gülümsüyor aynalardan Toprak altında bir oda, penceresiz karanlık, Tutanaksız bir bahar Söz/de öldür beni!